Rozgrywka na najwyższym poziomie? Dzięki Predator Helios Neo 16S AI z GeForce RTX 5070 Ti zyskasz cenne milisekundy na wagę zwycięstwa

Pogoń za zwiększaniem swoich szans na wygraną od dekad stanowi nieodzowną część bycia graczem komputerowym. Nie da się jednak ukryć, że żadne akcesoria czy urządzenia wskazujące na niewiele się zdadzą, jeśli nie dysponujemy maszyną pozwalającą osiągnąć oczekiwaną (a więc jak największą) stabilność i płynność animacji.

Liczba klatek na sekundę, bo o niej oczywiście mowa, to jednak nie wszystko — czasem rozgrywka toczy się na najwyższym poziomie, a o zwycięstwie lub przegranej decydują ułamki sekund. Dlatego zawsze warto zadbać o minimalizację opóźnień systemowych, które bezpośrednio wpływają na responsywność w grze.

Choć przez lata odpowiednie predyspozycje do zachowania powyższych warunków były domeną komputerów stacjonarnych, to obecnie świetne wyniki można także osiągnąć na laptopie gamingowym. Kluczem do sukcesu jest nie tylko wydajność podzespołów, ale też zadbanie o obsługę najnowocześniejszych rozwiązań technologicznych. Dlatego warto postawić na model Predator Helios Neo 16S AI napędzany GPU NVIDIA GeForce RTX 5070 Ti.

Dlaczego układy NVIDIA GeForce RTX serii 50 to strzał w dziesiątkę?

Gigant z Santa Clara od lat jest liderem rynku układów graficznych, ale warto pamiętać, że nie dotyczy to tylko aspektu czysto sprzętowego. NVIDIA przoduje także w implementacji technologii istotnie poprawiających komfort rozgrywki, również tych bazujących na tak zwanej sztucznej inteligencji.

Do kluczowych rozwiązań z pewnością można zaliczyć DLSS, czyli supersampling oparty na uczeniu maszynowym. Nasze GPU renderuje scenę w rozdzielczości niższej niż natywna, po czym przy użyciu mocy specjalnych rdzeni Tensor na podstawie ogromnych ilości danych wykorzystanych do trenowania modelu podnosi jakość obrazu do zadanej wartości. Skutkuje to znaczącym przyrostem liczby klatek na sekundę.

Co ważne, wraz z premierą kart opartych na architekturze Blackwell dostaliśmy do dyspozycji DLSS 4, który oferuje lepsze wrażenia wizualne niż poprzednie generacje, a nawet przebija pod tym względem rozdzielczość natywną. Warto pamiętać, że skuteczność działania tej technologii zależy od układu graficznego, ponieważ poszczególne modele różnią się liczbą rdzeni Tensor 5. generacji — im jest ich więcej, tym lepiej.

Te same jednostki obliczeniowe można wykorzystać do wygładzania krawędzi obrazu bez jego skalowania. Odpowiada za to technika DLAA, czyli Deep Learning Anti-aliasing, która zapewnia zauważalnie lepsze efekty niż klasyczne metody poprawy ostrości wyświetlanych klatek.

Opcjonalnym rozwiązaniem, będącym częścią pakietu DLSS 4 jest Multi Frame Generation, czyli udoskonalona wersja Generowania Klatek. Karty graficzne NVIDIA GeForce RTX serii 50 oferują kilka wariantów różniących się liczbą ramek „wstawianych” przez AI pomiędzy te wyrenderowane przez nasze GPU. Głównym założeniem tej techniki jest ogromny przyrost klatek na sekundę, a tym samym zapewnienie niezrównanej płynności animacji.

Oczywiście interpolacja klasycznie wiąże się ze wzrostem opóźnień, ponieważ z jednej strony karta „czeka” na kolejne klatki, by na ich podstawie „dorysować” obrazy pomiędzy nimi, a z drugiej właśnie te dodatkowe ramki nie reagują na nasze działania. „Zieloni” znaleźli receptę i na ten hipotetyczny problem, a na dodatek zrobili to tak skutecznie, że suma opóźnień systemowych potrafi być mniejsza niż w trakcie gry bez MFG.

Wspierane przez AI „dopalacze” płynności animacji otwierają drogę do szerszego wykorzystywania śledzenia promieni. GPU amerykańskiego producenta, zwłaszcza układy oparte na architekturze Blackwell, radzą sobie z tym zadaniem wyjątkowo dobrze dzięki wyspecjalizowanym rdzeniom RT 4. generacji, jednak nadal ray tracing (oraz jego „pełna” wersja, czyli path tracing) jest bardzo zasobożerną techniką symulowania zachowania światła.

Niemniej coraz więcej gier wykorzystuje RT i PT do tworzenia zjawiskowych scen w wirtualnych światach. Warto nadmienić, że nie są to tylko epickie tytuły singleplayer, w których 60-70 klatek na sekundę i umiarkowane opóźnienia na wejściu dałoby się zaakceptować, ale też dynamiczne sieciowe strzelanki, gdzie czas potrzebny na mrugnięcie okiem wydaje się wiecznością. W tym kontekście techniki od „Zielonych” mogą dawać realną przewagę na polu walki.

Okazuje się więc, że można osiągnąć znacząco wyższy framerate przy zachowaniu znakomitej jakości obrazu, a jednocześnie nie tracić nic z responsywności. Przypomnę tu pewną kluczową zależność — najlepsze efekty osiągniemy wtedy, gdy nasz sprzęt jest w stanie sam „wyciągnąć” jak najwięcej FPS, jeszcze przed uruchomieniem MFG. Właśnie dlatego świetnym rozwiązaniem dla graczy jest karta graficzna NVIDIA GeForce RTX 5070 Ti.

Specyficznym rodzajem sprzętów wykorzystujących GPU giganta z Santa Clara są komputery przenośne, w tym laptopy gamingowe. Te, mimo rozrywkowego zacięcia, powinny oferować dobry balans między wydajnością a zużyciem energii, co przez lata było karkołomnym zadaniem. I tu jednak z pomocą przychodzi kolejne rozwiązanie korzystające z dobrodziejstw uczenia maszynowego, a konkretnej NVIDIA Max-Q.

Inteligentny system zarządzania komputerem oparty na algorytmach na bieżąco dobiera parametry pracy sprzętu (w tym prędkość wentylatorów), by dostarczyć odpowiedni poziom wydajności, gdy tego potrzebujemy, a jednocześnie oszczędzać baterię i pilnować temperatur kluczowych podzespołów. Nie bez znaczenia jest także zaawansowany przełącznik między dedykowaną i zintegrowaną kartą graficzną — NVIDIA Advanced Optimus.

Jak widać, o ile w przypadku komputerów stacjonarnych obecność wydajnego układu z serii NVIDIA GeForce RTX 50 umożliwia osiągnięcie najlepszych wyników dotyczących liczby klatek animacji na sekundę oraz niemniej istotnych opóźnień systemowych, tak w laptopie gamingowym rozwiązania „Zielonych” wpływają dodatkowo na ogólny komfort pracy z urządzeniem. Z takim zawodnikiem „pod maską” nasz sprzęt jest gotowy na każde zadanie.

Predator Helios Neo 16S AI — smukły, ale bardzo wydajny laptop gamingowy z GeForce NVIDIA RTX 5070 Ti na pokładzie

Oczywiście sama karta graficzna, niezależnie od tego, jak mocna, nie decyduje jako jedyna o wydajności komputera. Kluczowy jest dobór odpowiednich podzespołów, które nie będą ograniczały potencjału GPU i pozwolą w pełni rozwinąć mu skrzydła. W przypadku laptopów oznacza to w zasadzie każdy komponent, od procesora, przez pamięć, aż po wbudowany wyświetlacz. Doskonałym przykładem dobrze zgranego zespołu jest Predator Helios Neo 16S AI.

Laptop spod skrzydeł tajwańskiego Acera oferuje niebagatelne osiągi jak na przenośny sprzęt, a wiele zalet tego urządzenia kryje się głębiej, niż wynikałoby to z suchej specyfikacji. Ta jednak również nie pozostawia pola do narzekań i prezentuje się następująco:

• Karta graficzna: NVIDIA GeForce RTX 5070 Ti 12GB VRAM
• Procesor: Intel Core Ultra 9 275HX
• Liczba rdzeni procesora: 24 rdzenie (8 typu Performance + 16 typu Efficiency), (24 wątki) + AI Boost NPU
• Taktowanie procesora: 
  • Rdzenie Efficiency: od 2,1 GHz do 4,6 GHz w trybie Turbo
  • Rdzenie Performance: od 2,7 GHz do 5,4 Ghz w trybie Turbo
• Typ i pojemność dysku: SSD M.2 NVMe 1 TB
• Pamięć RAM: 64 GB DDR5
• Maksymalna ilość obsługiwanej pamięci RAM: 64 GB
• Ekran: OLED
• Rozdzielczość ekranu: 2560 × 1600 px
• Częstotliwość odświeżania ekranów: 240 Hz
• Dostępne złącza: 2 × USB 3.2 Gen 2 typu A, 1 × USB 3.2 Gen 1 typu A, 1 × USB 3.2 Gen 2 typu C, 1 x USB 4.0 typu C w standardzie Thunderbolt 4, HDMI 2.1, czytnik kart SD, złącze combo 3,5 mm, Ethernet 2,5 Gb/s
• Waga: ~ 2,3 kg
• System operacyjny: Windows 11 Home

Oczywiście na pierwszy plan wysuwa się cenione przez graczy, mobilne GPU NVIDIA GeForce RTX 5070 Ti wyposażone w 12 GB pamięci VRAM GDDR7 i pracujące na 192-bitowej szynie pamięci. Model ten oferuje 5888 rdzeni CUDA, 184 rdzenie Tensor oraz 46 rdzeni RT, co zapewnia wydajność obliczeń AI oraz mocne sprzętowe wsparcie ray tracingu.

Do lżejszych zadań przeznaczono zintegrowany układ graficzny Intel Graphics, a za przełączanie się między kartami odpowiada technologia NVIDIA Advanced Optimus. Gwarantuje to oszczędność energii podczas mniej obciążającej pracy, a jednocześnie potężnego „kopa” w wymagających grach czy aplikacjach czerpiących pełnymi garściami z możliwości architektury Blackwell.

Drugim filarem „gamingowego potwora” z Tajpej jest procesor Intel Core Ultra 9 275HX. Na pokładzie umieszczono 24 rdzenie, z czego 8 z nich to tak zwane rdzenie typu Performance o taktowaniu do 5,4 GHz w trybie Turbo, a 16 pozostałych to rdzenie Efficiency z zegarami sięgającymi maksymalnie 4,6 GHz, a całość wspiera 36 MB pamięci cache. Uzupełnieniem układu jest jednostka NPU do obliczeń związanych ze sztuczną inteligencją.

Za niebagatelną wydajność komputera odpowiada także duża ilość szybkiej pamięci RAM — to aż 64 GB DDR5 o taktowaniu 6400 MHz. Ma to znaczenie nie tylko w gamingu (który często nie jest nawet w stanie w pełni wykorzystać takiego potencjału), ale przy realizowaniu kilku wymagających operacji jednocześnie może być zbawienne.

Na pochwałę zasługuje także szybki dysk M.2 od SK hynix PC801 o pojemności 1 TB, który wyciąga nawet 7000 MB/s przy odczycie sekwencyjnym. Dzięki temu nośnik nie powinien stanowić tak zwanego „wąskiego gardła” ograniczającego osiągi komputera w grach czy zadaniach wymagających operowania na dużej ilości danych.

Predator Helios Neo 16S AI może pochwalić się także znakomitym ekranem OLED o przekątnej 16″. Wyświetlacz oferuje rewelacyjny kontrast dzięki bardzo głębokiej czerni, fantastyczne odwzorowanie kolorów z pełnym pokryciem barw palet Adobe RGB i DCI-P3, dobrą jasność sięgającą 500 nitów (potwierdzone przez certyfikat DisplayHDR True Black 500) oraz krótki czas reakcji plamki spadający do raptem 1 ms.

Częstotliwość odświeżania pionowego matrycy sięgająca 240 Hz gwarantuje płynny ruch, a dzięki obsłudze NVIDIA G-Sync nie musimy martwić się o rozdzieranie obrazu. Warto podkreślić także maksymalną rozdzielczość ekranu wynoszącą 2560 × 1600 px — przy takim zagęszczeniu pikseli oglądane sceny są ostre jak brzytwa, a śledzenie oponentów na wirtualnych arenach pewniejsze.

Uwagę przykuwa zaskakująco smukła konstrukcja tak wydajnego, gamingowego laptopa. Nie licząc niewielkich nóżek Predator z zamkniętą pokrywą w „najgrubszym” miejscu mierzy mniej niż 2 cm, co w połączeniu z wagą wynoszącą 2,3 kg bardzo korzystnie wpływa na komfort używania sprzętu oraz jego mobilność. W takim kontekście określenie „cienki” jest zdecydowanym plusem.

Pola do narzekań nie pozostawiają także dostępne porty. Do dyspozycji użytkownika oddano trzy sloty USB-A, dwa gniazda USB-C (z czego jedno w standardzie Thunderbolt 4), wyjście HDMI 2.1, czytnik kart SD, złącze minijack 3,5 mm typu combo oraz Ethernet o maksymalnej przepustowości sięgającej 2,5 Gb/s. Oczywiście nie zabrakło wejścia dla zasilacza 230 W.

Po otwarciu sprzętu wzrok przyciąga stosunkowo duża klawiatura, która obejmuje również blok numeryczny. Zastosowana w legendach czcionka podkreśla gamingowe zacięcie komputera, co w połączeniu z czterostrefowym podświetleniem RGB świetne podbija wrażenia z zabawy. Producent nie zapomniał także o przydatnym podczas pracy w terenie pokaźnym touchpadzie.

Niewidocznym, ale niezastąpionym bohaterem modelu Helios Neo 16S AI jest wydajny układ chłodzenia. Obejmuje on nie tylko dwa potężne wentylatory AeroBlade 3D 5. generacji, ale też ciepłowody ułatwiające wyrównywanie temperatury wewnątrz tak cienkiej obudowy oraz ciekły metal zastosowany do odbierania nadmiaru ciepła z kluczowych komponentów.

O ile cały ten system pracuje dość głośno przy dużym obciążeniu, to gdy wykonujemy mniej zasobożerne zadania, staje się on w zasadzie niesłyszalny. Możemy więc nie tylko komfortowo grać w najnowsze tytuły bez obaw o klatkaż i opóźnienia systemowe, ale też zabrać laptopa do biura czy na uczelnię nie martwiąc się o ewentualny hałas „wiatraków”.

Muszę przyznać, że mimo swojego gamingowego sznytu, komputer Tajwańczyków prezentuje się nader schludnie, a o jego zadziornym charakterze subtelnie przypomina podświetlane logo na pokrywie ekranu i iluminacje klawiatury. Oczywiście oba te efekty da się nieco przytemperować, a nawet wyłączyć, dzięki czemu Predator bez problemu może równie dobrze służyć jako eleganckie urządzenie do pracy.

Mimo swojej smukłości model Helios Neo 16S AI dostarcza dobrych wrażeń dźwiękowych, do tego podbitych przez obsługę wirtualizacji DTS:X. Oglądanie filmów czy granie bez użycia słuchawek upływa więc bardzo przyjemnie, zwłaszcza jak na standardy typowo laptopowe.

Świetnym uzupełnieniem warstwy sprzętowej omawianego laptopa jest funkcjonalne centrum zarządzania, czyli oprogramowanie PredatorSense. Dedykowana aplikacja pozwala nie tylko kontrolować parametry pracy urządzenia, oświetlenie czy zachowanie układu chłodzenia, ale też stanowi swego rodzaju hub agregujący zainstalowane gry czy aplikacje.

Znajdziemy tu także szereg wygodnych rozwiązań jak tworzenie profili ustawień i przypisywanie ich do konkretnego tytułu, jak również moduł do aktualizacji sterowników. Dla osób lubujących się w analizowaniu osiągnięć komputera zaimplementowano także autorską nakładkę oraz zakładkę ze statystykami. Dostajemy więc niemal wszystko, co najważniejsze w jednym, spójnym środowisku.

Milisekundy na wagę złota, czy jak Predator Helios Neo 16S AI i techniki NVIDIA sprawdzają się w popularnych sieciowych strzelankach

Nie da się ukryć, że choć nie można odmówić mu swego rodzaju elegancji i niezaprzeczalnej wielozadaniowości, Predator Helios Neo 16S AI z kartą NVIDIA GeForce RTX 5070 Ti na pokładzie powstał z myślą o wyjątkowych osiągach w grach. Szczególne znaczenie ma tu nie tylko czysta moc, ale też inteligentne technologie „Zielonych” poprawiające klatkaż i skracające opóźnienia systemowe.

Parametry te, oczywiście wpływające korzystnie na ogólny komfort grania, są wyjątkowo istotne w kompetytywnych sieciowych strzelankach takich jak Counter-Strike 2, Valorant i Fortnite. Trudno nie zgodzić się z faktem, że to właśnie w tego typu tytułach każda milisekunda może być decydująca, zwłaszcza gdy spotykają się zawodnicy na podobnym poziomie.

I tak postanowiłem sprawdzić nie tylko „surowe” wyniki dotyczące liczby klatek animacji na sekundę czy wartości latencji, ale też wpływ technik takich jak NVIDIA Reflex i DLSS na rozgrywkę (wybrane gry nie wspierają niestety Multi Frame Generation). Zanim jednak przejdę do konkretnych rezultatów, wspomnę o warunkach przeprowadzania tych testów.

Wszystkie gry uruchamiałem w maksymalnej rozdzielczości obsługiwanej przez wbudowany wyświetlacz, czyli 2560 x 1600 px. Pomiary wykonywałem za pośrednictwem nakładki NVIDIA przy wyłączonym NVIDIA G-Sync, choć na co dzień z lubością korzystam z tego adaptacyjnego odświeżania ekranu. Do celów testowych nie chciałem jednak zakładać jakichkolwiek „kagańców” na klatkaż, nawet gdyby ich wpływ na opóźnienia był minimalny.

Jeśli chodzi o ustawienia detali, to stosowałem się w 100% do zalecanych konfiguracji z NVIDIA App, a pod względem wymienionych przed chwilą ulepszeń korzystałem z opcji oryginalnie dostępnych w danym tytule — wybrane sieciowe strzelanki nie dopuszczają stosowania „DLSS Overdrive” z dedykowanej aplikacji NVIDIA. Jak to wszystko wypadło w praktyce?

Na pierwszy ogień poszedł klasyk od Valve. Warto pamiętać, że o ile w Counter-Strike 2 próżno szukać DLSS czy MFG, to produkcja chętnie korzysta z dobrodziejstw NVIDIA Reflex i NVIDIA G-Sync, choć temu ostatniemu dałem „wolne” zgodnie z założeniami przedstawionymi przed chwilą. Przeładowałem broń i ruszyłem na szybki trening.

Podczas radosnego hasania po mapie Anubis bez wsparcia technik NVIDIA model Helios Neo 16S AI „wyciągał” średnio 166,5 FPS przy zachowaniu parametru 1% Low na poziomie 90,6 (z największym nurkowaniem do 22 FPS). W tym samym czasie zmierzone przez nakładkę giganta z Santa Clara opóźnienia komputera oscylowały w okolicach 16,9 ms.

Kiedy włączyłem NVIDIA Reflex, to popularny CS działał teoretycznie bardzo podobnie, przy czym średnia latencja zmniejszyła się o 0,7 ms. Stabilizacji uległa za to najniższa wartość 1% Low, a chociaż średnia wyszła niemal identycznie, to nie odnotowałem wartości poniżej 50 FPS. Taka pewność renderowania nawet najwolniejszych klatek może być przydatna w kluczowych momentach.

Drugą produkcją, którą wziąłem na tapet, był Valorant. Shooter zespołu z Riot Games zbudowano na silniku Unreal Engine 5, ale gra również obsługuje „tylko” NVIDIA Reflex. Gdy funkcja ta była nieaktywna, mogłem liczyć na zabawę w średnio 496 klatkach przy opóźnieniu sięgającym raptem 8,3 ms — obraz ten jednak mimo swoich imponujących wyników i tak zmienił się istotnie po włączeniu technologii minimalizacji latencji.

Średni klatkaż wystrzelił wtedy do oszałamiających 520 FPS przy zachowaniu 1% Low na poziomie 411,8 FPS. Gdyby tego było mało, to zmierzone opóźnienie spadło do raptem 7,2 ms, co poprawiło i tak błyskawiczny czas reakcji o jakieś 13%. Daje to szanse na lepsze czucie ruchu celownikiem i szybsze rozeznanie na polu walki, co szczególnie docenią zaawansowani gracze rywalizujący w meczach rankingowych czy uczestnicy turniejów.

Bez zaskoczenia największe różnice w wynikach możemy obserwować w trakcie rozgrywki w Fortnite. Gdy w grze postawimy na jakość obrazu zalecaną przez NVIDIA, ale wyłączymy DLSS i NVIDIA Reflex, battle royale od Epic Games „śmiga” w około 136 klatkach, a uśredniona wartość 1% Low wynosi minimalnie ponad 100 FPS przy zachowaniu opóźnień rzędu 28,3 ms. To solidne wyniki, ale widać pole do poprawy.

Włączenie supersamplingu „Zielonych” w trybie Zrównoważonym oraz techniki optymalizacji kolejkowania ramek sprawia, że barwni wojownicy mogą toczyć starcia w prawie 165 FPS, przy czym 1% najwolniejszych klatek renderowane jest z częstotliwością 103 FPS. Zachwycająco spisuje się tu również NVIDIA Reflex.

Ogólne opóźnienie komputera spada bowiem z nieco ponad 28 ms do niespełna 19 ms. To poprawa o jedną trzecią, co bez wątpienia jest nie do przecenienia podczas dynamicznych pojedynków. Zachęcony tymi wynikami sprawdziłem jeszcze jeden, bardziej wymagający sprzętowo scenariusz. Wszystkie ustawienia graficzne w Fortnite wykręciłem do absolutnego maksimum i wykonałem kolejne pomiary.

Mimo swojej niewątpliwej wydajności bez DLSS i NVIDIA Reflex Predator Helios Neo 16S AI musiał się trochę napocić, by wyciągnąć średnio około 54 FPS. Jednocześnie parametr 1% Low ustabilizował się na poziomie 45 klatek, a uśredniona wartość computer latency wynosiła niecałe 76 ms — to najwyższe wskazania podczas wszystkich moich testów. Następnie włączyłem wspomniane rozwiązania NVIDIA.

Zmiany były nie tylko obserwowalne w cyferkach, ale też istotne dla komfortu zabawy. Średni framerate przekroczył 84 FPS, 1% Low wywindował się do niemal 57 FPS, a opóźnienia… spadły o prawie 60%. Feeling podczas rozgrywki natychmiast uległ diametralnej poprawie, a reakcje kursora były zdecydowanie żywsze i bardziej przewidywalne.

We wszystkich wybranych tytułach wpływ technik NVIDIA na parametry był niepodważalny. Należy zwrócić uwagę, że wiele zależy tu od stopnia implementacji rozwiązań giganta z Santa Clara — osobiście nie rozumiem, dlaczego CS2 i Valorant nadal nie udostępniają możliwości włączenia supersamplingu DLSS, który mógłby zdecydowanie poprawić wrażenia w trakcie meczu.

Niemniej jednak NVIDIA Reflex bezdyskusyjnie zrobiło to, do czego zostało stworzone. Spadki opóźnień systemowych, niezależnie od ich wartości liczbowych, zawsze są dobrą informacją dla gracza. Czasem jest to bardzo odczuwalne i gry stają się bardziej responsywne (można nawet mieć chwilowe wrażenie, że celownik wyprzedza naszą rękę), a niekiedy „wychodzi” tylko w pomiarach, jednak nadal działa na naszą korzyść.

Nie mógłbym nie wspomnieć także o wbudowanym wyświetlaczu OLED. We wszystkich ogrywanych produkcjach byłem wprost oczarowany intensywnością kolorów i świetnym kontrastem, a ekran spisywał się świetnie także w ciemniejszych scenach. Do tego czas reakcji rzędu 1 ms przy częstotliwości sięgającej 240 Hz zapewnia minimalizację latencji ze strony samej matrycy — każdy, kto miał do czynienia z dużo wolniejszymi ekranami, wie, jakie to istotne.

Podsumowanie

Z napędzanym układem NVIDIA GeForce RTX 5070 Ti dziełem tajwańskich inżynierów miałem przyjemność przeżyć sporo wspólnych wirtualnych przygód. Jakie wnioski mogę wyciągnąć po całym czasie spędzonym z tą wyjątkową przenośną stacją bojową?

Techniki DLSS i NVIDIA Reflex bez wątpienia mogą wpływać na komfort zabawy i feeling podczas dynamicznej rozgrywki, co ostatecznie ma nawet szansę przełożyć się na poprawę naszych wyników. Nie należy także zapominać, iż najlepsze efekty uzyskamy wtedy, gdy ze wspomnianych rozwiązań korzystamy na sprzęcie oferującym dobrą „surową” wydajność.

W takich warunkach możemy liczyć nie tylko na wysoki klatkaż przekładający się na płynność animacji oraz ostrość obrazu, ale też na najmniejsze opóźnienia między naszymi działaniami a akcją na ekranie. W efekcie szybkie śledzenie ruchów wirtualnych rywali jest łatwiejsze, a każdy wprowadzona przez nas akcja wykonywana niemal natychmiast. Nie da się ukryć, że dla e-sportowców i zaawansowanych graczy to bardzo istotne.

Właśnie dlatego połączenie mocarnej karty NVIDIA GeForce RTX 5070 Ti i ultracienkiego, ale szybkiego laptopa Predator Helios Neo 16S AI to znakomite rozwiązanie dla fanów sieciowych strzelanek, choć oczywiście nie tylko. Mobilność, wielofunkcyjność oraz dobrze współgrające ze sobą podzespoły tego przenośnego komputera docenią też zwolennicy tytułów singleplayer, jak również użytkownicy działający w branży kreatywnej czy segmencie STEM.

Nie bez znaczenia są także inne bezwzględne atuty sprzętu: fantastyczny ekran OLED z HDR, G-Sync i częstotliwością odświeżania sięgającą 240 Hz sprawia, że wszystkie oglądane treści wyglądają wprost oszałamiająco. Możemy też być spokojni o temperatury — chłodzenie, które nie boi się pracy pod obciążeniem oraz algorytmy wchodzące w skład NVIDIA Max-Q stale pilnują bezpieczeństwa komponentów bez zbędnych spadków mocy.

Warto także pamiętać, że urządzenia zapewniające tak wysoką wydajność nie „starzeją się” równie szybko, jak podstawowe modele ze zintegrowanymi układami graficznymi. Wybór „partnera” z GPU opartym na architekturze Blackwell pozwoli na długie lata udanej współpracy bez większych obaw o wymagania sprzętowe gier czy aplikacji. W czasach licznych rynkowych zawirowań to naprawdę dużo.