Test Turtle Beach Stealth 600 Gen 3. Rozsądna średnia półka

Nie da się ukryć, że wybór słuchawek ze średniej półki to dzisiaj spore wyzwanie. Rywalizacja o klienta jest wyjątkowo zacięta, a na rynku znajdziemy liczne propozycje od niemal każdego producenta, jednak istnieją serie od lat uchodzące za absolutne pewniaki. Do tego szacownego grona bez wątpienia należy zaliczyć linię Stealth od Turtle Beach.

Amerykański producent od dekad tworzy sprzęt do cyfrowej walki, a ich produkty stale ewoluują wraz z oczekiwaniami graczy. Niedawno w moje ręce trafiła trzecia generacja popularnego modelu Stealth 600 — postanowiłem od razu sprawdzić zapowiadane zmiany względem starszych odsłon. 

Czy Stealth 600 Gen 3 to godny następca swoich poprzedników? Czy model ten wyznacza nowe standardy w tak szeroko reprezentowanej klasie cenowej? Na jakie nowinki postawili tym razem projektanci z San Diego? Co jednak najważniejsze: jak zestaw radzi sobie w grach i filmach? A jak brzmi na nim muzyka? Zapraszam do lektury mojej recenzji!

Turtle Beach Stealth 600 Gen 3 — najważniejsze parametry

Choć słuchawki dla graczy mogą być czasem mylone z modelami typowo nastawionymi na słuchanie muzyki, to istnieje między nimi kilka zasadniczych różnic. W gamingu priorytetem jest przede wszystkim brak opóźnień, więc szybkie i stabilne połączenie to absolutna podstawa. Równie ważny jest mikrofon, który pozwala na czystą komunikację z drużyną.

O tych i wielu innych aspektach tego typu urządzeń pisaliśmy zresztą na naszym portalu wielokrotnie, wszak staramy się regularnie sprawdzać najciekawsze nowości na rynku. Jeśli chcecie przypomnieć sobie najważniejsze informacje lub pogłębić swoją wiedzę, polecam nasze zestawienia i poradniki:

• najlepszych słuchawek do Xbox Series X|S
• najlepszych słuchawek do PS5
• najlepszych słuchawek do PC
• najlepszych słuchawek gamingowych

Od solidnego zestawu gamingowego oczekujemy przede wszystkim balansu. Liczy się szerokie pasmo przenoszenia oraz wydajny akumulator — kluczowa jest również jakość użytych materiałów i ogólna ergonomia. Nie zapominajmy o opcjach personalizacji dźwięku pod własne preferencje.

Jak te oczekiwania wypadają w zestawieniu z deklaracjami producenta? Sprawdźmy, co dokładnie kryje się pod obudową nowej „sześćsetki”. Oto oficjalna specyfikacja modelu Stealth 600 Gen 3:

• Budowa: zamknięte, wokółuszne
• Komunikacja: bezprzewodowa 2.4 GHz (adapter USB-A), Bluetooth 5.2
• Pasmo przenoszenia słuchawek: 20 Hz – 20 000 Hz
• Pasmo przenoszenia mikrofonu: brak danych
• Impedancja: brak danych
• Czułość słuchawek: brak danych
• Mikrofon: tak (składany, jednokierunkowy, z funkcją flip-to-mute)
• Czas pracy na jednym ładowaniu: do 80 godzin (z funkcją szybkiego ładowania)
• Port ładowania: USB-C
• Zasięg: do 15 metrów
• Obsługiwane platformy: PC, PlayStation (PS5, PS4), Nintendo Switch, urządzenia mobilne (Android, iOS)
• Waga: ok. 315 g
• Cena: ~ 449 – 499 zł (w zależności od sklepu)

Jak widać, na papierze nowa odsłona cenionej serii prezentuje się naprawdę solidnie. Największe wrażenie robi deklarowany czas pracy na baterii, który dosłownie bije rekordy względem poprzednich generacji, do tego dochodzi pełna swoboda dzięki łączności Bluetooth.

Suche parametry to jednak oczywiście nie wszystko. Aby rzetelnie ocenić zarówno możliwości modelu Stealth 600 Gen 3, jak i ogólny komfort związany z użytkowaniem tego headsetu, podzieliłem moją recenzję na następujące części:

1. Zawartość opakowania, wygląd i budowa urządzenia
2. Proces instalacji, oprogramowanie oraz ustawienia słuchawek
3. Jak to działa i brzmi, czyli Turtle Beach Stealth 600 Gen 3 w praktyce
4. Podsumowanie

Zanim zacząłem testy, zadbałem o podstawy, czyli zaktualizowałem firmware słuchawek oraz zainstalowałem aplikację Turtle Beach Swarm II. Muszę tu jednak zaznaczyć ważną kwestię: moją główną platformą do grania jest Xbox. Niestety, recenzowana wersja PC z konsolą Microsoftu nie współpracuje (choć nie z winy Turtle Beach).

Skupiłem się więc na innych sprzętach w moim ekosystemie. Słuchawki przeszły wyjątkowo intensywne testy z handheldem Lenovo Legion Go, sprawdziłem je również w codziennym użytkowaniu z iPhone’em oraz nowym Makiem Mini M4. Oprócz gier, akcesorium wykorzystałem do słuchania muzyki, a nawet pochłaniania audiobooków podczas sprzątania. 

Przyznaję szczerze: nie mam słuchu absolutnego. Jestem raczej z tych osób, którym słoń nadepnął na ucho, choć jednocześnie mam bardzo niską tolerancję na ewidentne niedoskonałości techniczne — wyjątkowo drażnią mnie wszelkie trzaski, szumy czy zniekształcenia dźwięku.

Zestawu nie oszczędzałem także w pracy, a słuchawki towarzyszyły mi podczas licznych spotkań online. Sprawdziłem więc, jak radzą sobie nie tylko w świecie wirtualnej rozrywki, ale i w codziennej komunikacji biurowej, dzięki czemu udało mi się uzyskać dość dokładny obraz wszechstronności recenzowanych „Stealthów”.

Zanim przejdę do dalszej części artykułu, chciałbym podziękować firmie Turtle Beach za udostępnienie mi słuchawek do testu.

1. Turtle Beach Stealth 600 Gen 3 — zawartość opakowania, wygląd i budowa urządzenia

Słuchawki docierają do nas w efektownym, kolorowym opakowaniu. Na kartonie znajdziemy najważniejsze cechy zestawu oraz jego błyszczącą grafikę, ale niestety zamieszczona specyfikacja nie zdradza wszystkich szczegółów technicznych. Co ciekawe, niektórych parametrów brakuje nawet na oficjalnej stronie producenta, co jest dość zaskakującą strategią. Na szczęście braki w opisach nie wpływają na samą jakość wykonania sprzętu.

Po otwarciu pudełka od razu widać, że headset jest dobrze zabezpieczony i spoczywa w kartonowej wytłoczce. Wewnątrz znajdziemy jeden adapter 2.4 GHz oraz dwumetrowy kabel USB-A do USB-C. Producent dorzucił też oczywiście skróconą instrukcję obsługi.

Warto tu odnotować ważną różnicę względem testowanego przez nas wcześniej Turtle Beach Stealth 700 Gen 3 — tam do dyspozycji mieliśmy dwa nadajniki, a w przypadku „sześćsetki” musimy zadowolić się tylko jednym adapterem. Szkoda też, że w zestawie zabrakło chociaż prostego pokrowca do przechowywania sprzętu.

Model Stealth 600 Gen 3 stawia na sprawdzoną, w pełni plastikową konstrukcję. Matowe tworzywo sprawia wrażenie dość solidnego, a dzięki rezygnacji z metalowych elementów headset jest wyjątkowo lekki, co ma ogromne znaczenie podczas wielogodzinnych maratonów przed ekranem. Całość prezentuje się nowocześnie, ale bez zbędnego przepychu.

Nauszniki zostały obszyte oddychającym materiałem typu „athletic weave”, czyli „sportową tkaniną”. To idealne rozwiązanie dla osób, którym szybko nagrzewają się uszy. Wewnątrz znajdziemy miękką piankę z pamięcią kształtu, do tego stworzoną zgodnie z systemem ProSpecs. Dzięki niemu słuchawki nie uciskają oprawek okularów, co stanowi pozornie drobny, a w praktyce bardzo istotny detal dla wielu użytkowników.

Pałąk cechuje się szerokim zakresem regulacji i miękkim wyścieleniem od spodu, które już wykonane jest z ekoskóry. Słuchawki pewnie trzymają się głowy, ale nie wywołują przy tym nadmiernego nacisku. To zdecydowany plus pod kątem wygody użytkowania oraz wielozadaniowości urządzenia.

Każda ze słuchawek ma dwa punkty obrotu, które możemy swobodnie regulować w kilku różnych płaszczyznach. W połączeniu z klasyczną zmianą długości daje to spore pole manewru, dzięki czemu headset bez trudu dopasuje się do kształtu niemal każdej głowy. Jest to kluczowe, aby zapewnić użytkownikowi pełen komfort oraz optymalne wrażenia dźwiękowe.

Wszystkie przyciski oraz oba pokrętła umieszczono wyłącznie na lewej muszli. Muszę przyznać, że nie jest to najbardziej intuicyjne rozwiązanie, ponieważ takie nagromadzenie elementów w jednym miejscu początkowo wywołuje spory chaos pod palcami. 

Przycisk zasilania, poza swoją standardową funkcją, aktywuje także tryb Superhuman Hearing. Zaraz obok, znajdziemy przełącznik MODE, odpowiadający za zmianę presetu EQ oraz guzik Bluetooth. Ten drugi jest wielofunkcyjny, czyli oprócz samego parowania urządzenia można za jego pomocą odebrać połączenie czy zapauzować muzykę. 

Dodatkowym atutem jest przycisk Quick Switch, który pozwala na szybką zmianę pomiędzy połączeniem 2.4 GHz a BT. Na “końcu” znajdziemy dwie rolki. Pierwsza z nich może mieć jedną z kilku funkcji: Game/Chat Mix, poziom Mic Monitoring, zmiana intensywności Superhuman Hearing, podbicia Bass & Treble oraz bramki szumów, jak również kontrola nad głośnością odtwarzania przez Bluetooth. Sporo jak na takiego malucha.

Drugi scroll jest nieco mniej wielozadaniowy i służy do klasycznego sterowania głośnością — co istotne, kontrolujemy głośność podpiętego urządzenia, a nie samych słuchawek. Tym sposobem możemy uniknąć sytuacji, gdy przypadkowo „wykręcamy” headset do poziomu bardzo niebezpiecznego dla słuchu.

Sercem modelu Stealth 600 Gen 3 są 50-milimetrowe przetworniki Nanoclear. To autorskie rozwiązanie producenta, które ma zapewniać precyzyjną i czystą scenę dźwiękową. Rozmiar 50 mm stanowi solidny standard w tej kategorii cenowej, a drivery zostały zoptymalizowane pod kątem dźwięku przestrzennego, co ma kluczowe znaczenie w grach kompetytywnych.

Choć w wyższych (i droższych) modelach tej marki możemy spotkać większe, 60-milimetrowe membrany, zastosowane tu „pięćdziesiątki” radzą sobie naprawdę dobrze. Skupiają się one przede wszystkim na uwypukleniu detali, takich jak kroki przeciwników czy przeładowanie broni. Nie znajdziemy tu może tak potężnego, naturalnego basu jak w konstrukcjach o większej średnicy, ale inżynierowie i tak wycisnęli z tych przetworników satysfakcjonującą dynamikę.

Całość zestrojono tak, by dźwięk był żywy i klarowny — producent wyraźnie stawia tu na efektywność w wirtualnej walce, co czuć już przy pierwszym kontakcie. To po prostu (a może właśnie „aż”) sprawdzona konstrukcja, która dobrze wpisuje się w charakterystykę serii Stealth. Nie ma tu niepotrzebnego bicia rekordów na papierze (pasmo przenoszenia mieści się w typowym zakresie 20 – 20 000 Hz), jest za to solidne rzemiosło.

W modelu Stealth 600 Gen 3 zastosowano konstrukcję mikrofonu typu „flip-to-mute”. To wyjątkowo wygodne i intuicyjne rozwiązanie: wystarczy jeden szybki ruch, aby całkowicie wyciszyć nagrywanie. Rejestrator chowa się wtedy niemal w całości w specjalnej zatoczce na lewej muszli.

Dzięki takiej budowie headset nie rzuca się w oczy poza domem i możemy śmiało wyjść w nim na spacer lub używać go w podróży. Słuchawki wyglądają wtedy jak klasyczny model do słuchania muzyki, bez migotającego oświetlenia RGB czy krzykliwego logotypu. To duży atut dla osób, które cenią sobie uniwersalność sprzętu.

Nowością w tej generacji jest wspierany przez sztuczną inteligencję system redukcji szumów mikrofonu. Technologia ta ma za zadanie skutecznie odcinać niepożądane dźwięki otoczenia, zatem nasi rozmówcy słyszą przede wszystkim nasz głos, a nie stukot klawiatury czy szum wentylatorów.

Oczywiście nadal jest to urządzenie przeznaczone głównie do komunikacji w grach i nie zastąpi ono profesjonalnego mikrofonu studyjnego do nagrywania podcastów. Jednak w ferworze cyfrowej walki czy podczas służbowych spotkań online spisuje się bez zarzutu — głos jest wyraźny, czysty i pozbawiony irytujących zniekształceń. To solidny standard, na którym można polegać (więcej na ten temat umieściłem w praktycznej części recenzji).

Turtle Beach Stealth 600 Gen 3 — proces instalacji urządzenia na różnych platformach, oprogramowanie i ustawienia słuchawek

W zestawie ze Stealth 600 Gen 3 znajdziemy jeden adapter 2.4 GHz, który pozwala on na szybką komunikację z komputerem PC lub konsolą PS5. Cały proces opiera się na zasadzie plug-and-play, co eliminuje konieczność ręcznej konfiguracji — wystarczy wpiąć odbiornik do portu USB i uruchomić headset, połączenie następuje niemal natychmiast.

Parowanie przez Bluetooth również przebiega bezproblemowo, a akcesorium świetnie współpracuje ze smartfonami, tabletami oraz handheldami pokroju Lenovo Legion Go 2. To idealne rozwiązanie, gdy chcemy pograć w podróży lub korzystać z urządzeń mobilnych, bo słuchawki stabilnie trzymają sygnał i nie gubią zasięgu.

Kluczową funkcją w tej generacji jest technologia QuickSwitch. Na obudowie umieszczono specjalny przycisk do błyskawicznego przełączania się między łącznością 2.4 GHz a Bluetooth, jednak Stealth 600 nie oferuje jednoczesnego odtwarzania dźwięku z dwóch źródeł. Możemy za to bardzo sprawnie przełączyć się na telefon, by odebrać połączenie podczas przerwy w rozgrywce. To niezwykle praktyczny dodatek w codziennym użytkowaniu.

Czas na konfigurację urządzenia w aplikacji — w moim wypadku na pierwszy ogień poszła edycja Swarm II na Maca Mini. Nie jest to “pełna” wersja programu, jak w przypadku Windowsa, a wersja typowo mobilna, którą należy pobrać z App Store (na oficjalnej stronie nie znajdziecie ani wzmianki o niej). Po uruchomieniu aplikacji można błyskawicznie przejść do ustawień słuchawek. 

Tak jak w przypadku testu 700-tek czy modelu Atlas Air, schody zaczęły się podczas konfiguracji na systemie Windows. Sama instalacja oprogramowania wymaga restartu urządzenia — szczerze mówiąc, nie pamiętam, kiedy ostatni raz musiałem to robić w podobnych okolicznościach. 

Ponieważ Legion Go 2 nie posiada klasycznego złącza USB-A, podłączyłem słuchawki za pomocą BT – okazało się, że nie można uzyskać dostępu do ustawień słuchawek za pomocą tego rodzaju połączenia. Finalnie musiałem posiłkować się przejściówką z USB-C na USB-A, co w przypadku urządzenia przenośnego jest mało wygodne. 

Po fizycznym podłączeniu słuchawek, rozpoczynamy sezon aktualizacji. Najpierw pierwsza, która dotyczy sterowników – kolejny restart. Aktualizację drugą, tym razem samej aplikacji, nazwałem „aktualizacją widmo”. Próbowałem przez kilka minut zmusić oprogramowanie do faktycznej instalacji, ale nie udało mi się – nawet ponowne uruchomienie sprzętu nie pomogło.

Paradoksalnie oprogramowanie Swarm II to jeden z najmocniejszych punktów tego zestawu. Choć na początku napotkałem kilka problemów z procesem aktualizacji, to po ich rozwiązaniu aplikacja działała wzorowo. Jest ona niezwykle przejrzysta i nie przytłacza użytkownika nadmiarem opcji. Wszystko podano w czytelny sposób, bez błądzenia w zawiłych podmenu.

Prawdziwym sercem personalizacji jest 10-pasmowy korektor graficzny, który stanowi rzadkość w tej półce cenowej. Co ciekawe, osobny EQ przygotowano również dla mikrofonu, więc sami decydujemy, jak nasz głos zabrzmi w uszach kolegów z drużyny. Wszystkie te ustawienia zapiszemy bezpośrednio w pamięci słuchawek, dzięki czemu ulubione profile „wędrują” razem z nami między różnymi urządzeniami.

W grach sieciowych kluczowa może okazać się funkcja Advanced Superhuman Hearing – rozwiązanie to podbija dźwięki takie jak kroki przeciwników czy odgłosy przeładowywania broni, dając nam realną przewagę. W nowej wersji mamy do wyboru trzy dedykowane tryby: Legacy, Footsteps oraz Gunshot. Pozwala to idealnie dopasować wsparcie do konkretnego tytułu FPS, w który aktualnie gramy.

Z kolei technologia Waves 3D ma za zadanie symulować dźwięk przestrzenny. Muszę przyznać, że w moim odczuciu rozwiązanie to wypada po prostu okej, dźwięk zyskuje trochę na pożądanej głębi, a orientacja w terenie staje się łatwiejsza. Warto jednak sprawdzić tę funkcję samodzielnie, by ocenić jej realny wpływ na Wasze ulubione tytuły.

Bardzo praktycznym dodatkiem jest możliwość mapowania fizycznych elementów sterujących, dzięki czemu do dodatkowej rolki oraz przycisku MODE przypiszemy funkcje, których najczęściej używamy w trakcie sesji. Chcesz błyskawicznie zmieniać balans między grą a czatem? Nie ma problemu. Wszystko jest pod ręką i działa dokładnie tak, jak sobie zaprogramujemy w aplikacji.

Dodatkowo wersja na PC pozwala na tworzenie własnych skrótów klawiszowych. To genialne ułatwienie w ferworze walki, gdy nie chcemy szukać małych przycisków na  obudowie słuchawek. Poza trudnym startem z instalacją, Swarm II to kawał solidnego kodu. Ta aplikacja realnie zwiększa wartość i możliwości modelu Stealth 600 Gen 3.

Jak to działa i brzmi, czyli Turtle Beach Stealth 600 Gen 3 w praktyce

Wygląd i budowa urządzenia nie każdemu muszą przypaść do gustu, choć zdecydowanie mogą. Jeszcze większe emocje budzi jednak samo brzmienie headsetu – w świecie audio to właśnie charakterystyka dźwięku jest najbardziej sporną kwestią, bo każdy z nas ma przecież nieco inne preferencje.

600-tki przetestowałem na różne sposoby, od chillowania przy serialach i grach, poprzez odkurzanie z audiobookiem kończąc na spotkaniach online i muzyce. Jestem osobą która co nieco ogarnia “słupki” w EQ, jednak by dojść do perfekcji potrzebowałbym kilku dni i dużo frustracji – dlatego ograniczyłem się do presetów, które zaoferowali nam amerykańscy specjaliści z Turtle Beach. 

Na pierwszy ogień: seriale. Słuchawki podłączyłem bezpośrednio do telewizora za pomocą BT. Próbowałem wcześniej ustawić Waves 3D na urządzeniu mobilnym, niestety ta opcja jest niedostępna, a obcowanie Swarm II z Windowsem mogłoby potrwać dłużej niż samo oglądanie. 

Na początku moje odczucia co do brzmienia były dość mieszane. Pierwszy test przeprowadziłem na serialu „What We Do in the Shadows”, który brzmiał całkiem przyzwoicie, co wynika jednak z faktu, że warstwa audio nie jest tam przesadnie rozbudowana. Ot, prosty mockument, w którym próżno szukać dźwiękowego szaleństwa. Słuchawki po prostu poprawnie wykonały swoje zadanie w mało wymagających warunkach.

Prawdziwe schody zaczęły się jednak podczas seansu serialu „Invincible” na platformie Amazon Prime. Tam ścieżka dźwiękowa jest znacznie bardziej dynamiczna i wymagająca dla sprzętu. Niestety, w trakcie widowiskowych eksplozji headset zaczął się wyraźnie gubić – zamiast czystego uderzenia docierały do mnie zniekształcone dźwięki, a momentami pojawiały się nawet irytujące trzaski.

Finalnie, przeszedłem jeszcze do Diuny na HBO MAX i było okej, więc prawdopodobnym winowajcą wcześniejszych zakłóceń jest Amazon Prime, na którym dostępny jest “Niezwyciężony”. Tutaj mogę nadmienić – słuchawki są na tyle wygodne, że finalnie zobaczyłem całą pierwszą część trylogii Denisa Villeneuve’a.

Turtle Beach Stealth 600 jest headsetem gamingowym, jednak nie mogłem powstrzymać się od przetestowania tego zestawu w typowym użytku codziennym oraz pracy biurowej. Przesłuchałem kilkaset piosenek, od rockowych klasyków po nowoczesne brzmienia elektroniczne. 

Ponieważ muzyki słuchałem seriami, to odpowiednio dobierałem gotowe presety do akurat słuchanego gatunku. Muszę powiedzieć, że tutaj się nie zawiodłem, bo słuchawki bardzo dobrze brzmią i są zupełnie wystarczające do moich potrzeb — oczywiście prawdziwi audiofile raczej powinni omijać je szerokim łukiem. 

Jedyny niedosyt pozostawiły mi szybkie utwory typowo elektroniczne. Nie mogłem dostać się z oficjalnymi presetami, przez co momentami odczuwałem nieprzyjemne drgania i przestery. Co ciekawe, ciężkie metalowe utwory brzmiały świetnie. 

A jak headset trzyma się na głowie podczas ruchu? Co prawda na siłownie go nie zabrałem, jednak zaliczył ze mną kilka spacerów z psem oraz codzienne odkurzanie. Jeśli chodzi o konsumowane akurat treści, to najczęściej słuchałem wtedy audiobooków lub muzyki. Odkurzacz był dobrze izolowany, tak samo dźwięki ulicy — co ważne, akcesorium nie odcina dźwięku całkowicie, co jest istotne podczas spacerów. W końcu bezpieczeństwo ponad wszystko, prawda?

Stealth 600 Gen 3 znakomicie poradziły sobie również podczas pracy i licznych spotkań online. Moi rozmówcy ani razu nie zgłaszali zastrzeżeń do jakości przesyłanego dźwięku, a mój głos był dla nich zawsze w pełni czytelny i pozbawiony irytujących zniekształceń.

Świetnym rozwiązaniem jest tu funkcja wyciszania mikrofonu poprzez jego fizyczne złożenie. To niesamowicie wygodny i intuicyjny patent, który daje nam błyskawiczną kontrolę nad tym, co w danej chwili słyszą inni uczestnicy wideokonferencji.

Czas przejść do najważniejszej części mojej recenzji, czyli gier. Wybrałem kilka różnych tytułów, by w ten sposób sprawdzić nie tylko ogólną jakość dźwięku, ale też przetestować w boju system Advanced Superhuman Hearing (zależało mi na przekonaniu się, czy ta funkcja realnie pomaga w namierzaniu przeciwników podczas najbardziej dynamicznych starć). Oto produkcje, które posłużyły mi jako poligon doświadczalny:

• Counter-Strike 2
• Shadow of the Tomb Raider 
• World of Warcraft Classic
• Euro Truck Simulator 2
• Hades

Zaczniemy od końca listy, ponieważ produkcje studia Supergiant Games oferują moim zdaniem jedne z najlepszych ścieżek dźwiękowych w historii branży gier. To właśnie w tych tytułach muzyka odgrywa kluczową rolę i buduje niesamowity klimat każdej sesji przed ekranem.

Chciałem sprawdzić, czy model Stealth 600 Gen 3 poradzi sobie z oddaniem tak dużej dynamiki oraz bogactwa instrumentów. Był to idealny test na to, czy 50-milimetrowe przetworniki Nanoclear potrafią wykrzesać z siebie coś więcej niż tylko poprawny dźwięk. W końcu przy tak dopracowanych soundtrackach każdy detal ma ogromne znaczenie dla końcowego odbioru gry.

Idealnym shooterem do przetestowania funkcji Advanced Superhuman Hearing okazał się Counter-Strike 2. Przyznam, że dawno nie zaglądałem do tej produkcji, ale jej specyfika audio wciąż narzuca wysokie standardy w świecie e-sportu. Chciałem na własne uszy sprawdzić, czy obietnice producenta faktycznie dają realną przewagę w sieciowych starciach. To rozwiązanie po prostu działa, choć oczywiście nie należy oczekiwać od niego cudów.

Dzięki podbiciu konkretnych tonów odgłosy kroków stają się znacznie wyraźniejsze na tle reszty otoczenia. Bez większego trudu potrafiłem określić, czy rywal nadbiega z lewej, czy z prawej strony mapy, a w ferworze walki każda dodatkowa sekunda na reakcję jest na wagę złota. Stealth 600 Gen 3 dostarcza nam po prostu precyzyjniejszych danych, pozwalając na szybszą odpowiedź na ruchy przeciwnika.

Czy takie sztuczne uwypuklanie dźwięków ułatwiających lokalizację wroga można już uznać za rodzaj „cheatowania”? Granica bywa cienka, ale tutaj mówimy po prostu o zaawansowanym narzędziu, które wyciąga na wierzch to, co i tak znajduje się w miksie audio. To solidne wsparcie dla każdego gracza, pozwalające na celniejszą ocenę sytuacji, bez konieczności zgadywania, skąd nadejdzie zagrożenie.

W Shadow of the Tomb Raider gęsta dżungla brzmi po prostu świetnie. Autorskie drivery bardzo dobrze radzą sobie z separacją odgłosów przyrody od reszty ścieżki dźwiękowej. Słuchawki budują tu głębię, która pozwala niemal poczuć klimat lasu deszczowego.

Headset rewelacyjnie oddaje też akustykę w ciasnych jaskiniach czy grobowcach. Pogłos oraz echo brzmią wyjątkowo naturalnie, nadając scenie odpowiedniego wymiaru. Ułatwia to orientację w ciemnych korytarzach, sprawiając, że eksploracja ruin staje się jeszcze bardziej filmowa i angażująca.

Prawdziwym powrotem do przeszłości była dla mnie premiera dodatku The Burning Crusade w World of Warcraft Classic. Ponowna wizyta w krainie Outland po tylu latach sprawiła mi ogromną frajdę i przywołała masę świetnych wspomnień. To niesamowite uczucie znów stanąć przed Mrocznym Portalem, mając na uszach tak solidny i wygodny sprzęt.

Czy wiecie, że ścieżka dźwiękowa do tego rozszerzenia była wielokrotnie nagradzana? Na nowym zestawie od Turtle Beach te epickie kompozycje brzmiały wyjątkowo dumnie, czysto i z odpowiednią mocą. Głośniki świetnie poradziły sobie z oddaniem skali tych utworów, budując niepowtarzalny klimat przy każdym wejściu do nowej krainy.

Najlepszym sprawdzianem dla recenzowanego headsetu okazały się jednak wspólne wyprawy do dungeonów ze znajomymi. Planowanie strategii i wspólne rozmowy przebiegały wzorowo, a komunikacja była krystalicznie czysta. Nikt z ekipy nie miał najmniejszych problemów z usłyszeniem mojego wołania o pomoc. 

Tak jak wspominałem przy okazji testów ASUS ROG Xbox Ally X, nie samym ratowaniem świata człowiek żyje. Czasem potrzebujemy po prostu chwili czystego relaksu za kierownicą wirtualnej ciężarówki. Dlatego w moim zestawieniu nie mogło zabraknąć Euro Truck Simulator 2, czyli tytułu będącego dla mnie synonimem idealnego odprężenia po ciężkim dniu.

Produkcja SCS Software ma już swoje lata, ale jej udźwiękowienie wciąż potrafi pozytywnie zaskoczyć dbałością o detale. Głęboki pomruk potężnego silnika brzmiał na nowym zestawie od Turtle Beach bardzo przekonująco, co tylko potęgowało imersję podczas jazdy. Słuchawki świetnie radziły sobie z oddaniem atmosfery trasy.

Wykonałem kilka spokojnych dostaw i muszę przyznać, że wygoda tego zestawu jest nie do przecenienia. Headset jest na tyle lekki, że po kilku godzinach spędzonych „w kabinie” niemal zapominałem o jego obecności na głowie. Jednak trafiłem na jedną przejażdżkę, z której nie byłem do końca zadowolony i musiałem dość szybko zmienić pojazd.

Testowałem różne modele ciężarówek i jeden konkretny egzemplarz powodował dziwne, nieprzyjemne wibracje dźwięku. W określonych zakresach obrotów silnika brzmienie stawało się męczące i nienaturalne, przez co dosłownie nie dało się go słuchać. Był to jednak odosobniony przypadek.

Jak wspomniałem wcześniej, dość dużą uwagę poświęciłem działaniu mikrofonu. Korzystając z obecności mojego dobrego znajomego obdarzonego niebagatelnym, radiowym głosem, postanowiłem sprawdzić, ile tak naprawdę można wycisnąć ze składanego rejestratora. To jednak najlepiej usłyszeć samemu — poniżej możecie odsłuchać próbkę zarejestrowaną w programie Audacity na MacOS. Dzięki za pomoc, Marcin.

TEST MIKROFONU

Test Turtle Beach Stealth 700 Gen 3 — podsumowanie recenzji

Turtle Beach Stealth 600 Gen 3 to headset, który po kilku tygodniach intensywnych testów mogę z czystym sumieniem zarekomendować każdemu graczowi szukającemu solidnego zestawu w średniej półce cenowej. Nie jest to sprzęt bez skaz, ale jego zalety zdecydowanie przeważają nad niedociągnięciami.

Największymi atutami „sześćsetki” są komfort noszenia i czas pracy na baterii. Lekka konstrukcja z pianką z pamięcią kształtu i systemem ProSpecs sprawia, że wielogodzinne sesje nie kończą się bólem głowy. Osiemdziesiąt godzin deklarowanego czasu pracy to wynik bez konkurencji w tej klasie cenowej.

Brzmienie w grach i przy muzyce wypada naprawdę przyzwoicie, mikrofon działa bez zarzutu, a przycisk QuickSwitch do przeskakiwania między 2.4 GHz a Bluetooth okazał się jedną z tych funkcji, do których szybko się przyzwyczajamy. Nie bez znaczenia jest także bardzo schludny, a jednocześnie nienachalny wygląd akcesorium, dzięki czemu możemy z niego korzystać nie tylko w domu, ale też w pociągu lub na spacerze.

Uczciwie jednak muszę wskazać kilka zgrzytów. Brak etui w zestawie to niedopatrzenie, a proces aktualizacji na Windows potrafi wystawić cierpliwość na próbę. Miłośnicy mocnego, elektronicznego basu mogą też odczuć pewien niedosyt — 50-milimetrowe przetworniki Nanoclear grają czysto i precyzyjnie, ale nie uderzają z mocą większych membran.

Komu zatem polecam Stealth 600 Gen 3? Przede wszystkim użytkownikom PC i PlayStation (dla fanów Xboxa jest dedykowana wersja), którzy szukają wszechstronnego headsetu do gier sieciowych i pracy zdalnej w jednym. Osoby noszące okulary oraz te, które cenią długie sesje bez ładowarki, również znajdą tu sporo do polubienia.

Testowany model robi dokładnie to, do czego został stworzony — i robi to naprawdę dobrze. Po wszystkich przygodach, które dzieliłem z „sześćsetkami” muszę przyznać, że z niecierpliwością czekam, co Turtle Beach przygotuje w kolejnej generacji.